[fic-白正]Use Somebody
posted on 30 Jan 2012 00:53 by nichi in ByaSho, FanFiction, KHRTitle: Use Somebody
Original: 家 庭 教 師 ヒ ッ ト マ ン R E B O R N !
Pairing: Byakuran x Shouichi
Author: Nichi
Inspired by ",,,countless lovers undercover of the streets,,,"
Short Note: ออกมาตัวเล็ก ๆ เมื่อสปอยตอนที่แล้วก็ฟินเล็ก ๆ รีบอร์นเท่เวอร์ เกือบปันใจแล้วเนี่ยเบีย
Short Note: ออกมาตัวเล็ก ๆ เมื่อสปอยตอนที่แล้วก็ฟินเล็ก ๆ รีบอร์นเท่เวอร์ เกือบปันใจแล้วเนี่ยเบีย
อีกนิด...พลิกล็อกกันน่าดูถล่มทลาย 55555
ทำให้รัก....แล้วก็เปลี่ยนไปสนใจคนอื่น.....
คนที่รองรับคุณที่กำลังร่วงหล่นลงมาน่ะ ...ผมไม่ใช่เหรอ?
ทั้ง ๆ ที่ถูกบอกให้หลบอยู่ในบ้านที่เป็นฐานบัญชาการของทีมเจ้าหญิงยูนิแต่พอได้ยินเสียงระเบิดเสียงยิงเสียงดังเข้าหน่อยโชอิจิก็ชักจะทนอยู่เฉย ๆ ไม่ไหว.... ร่างเล็กกว่าวัยเด็กมัธยมต้นทั่วไปลอบออกจากบ้านทางหน้าต่าง ไม่ฟังคำทัดทานของสปาน่าแล้วลัดเลาะมาหาจุดเหมาะ ๆ เพื่อซุ่มไม่ให้โดนลูกหลง สายตามองหาคนที่ชวนให้เขามาที่นี่...หาไม่ยากนักหรอก ไอ้ปีกแปลก ๆ กับความขาวเจิดจ้าแบบนั้นไม่ค่อยมีใครเขามีกัน
หากแต่ก็ไม่ใช่ว่าพอออกมาแล้วจะเห็นอย่างเดียว...คำพูดบางอย่างที่ทำให้รู้ว่าตนนั้นไม่ใช่"ที่หนึ่ง" เพียงคนเดียว ไม่ใช่คนที่สำคัญที่สุด...คำพูดเช่นนั้นของเบียคุรันซังเขาก็ได้ยิน ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คาดหวังอะไรมากแต่ก็ยังเจ็บแปลบในอก...
ยิ่เห็นว่าอีกฝ่ายที่เขาเผลอเป็นห่วงพุ่งตัวไปรับบาดแผลแทนใครหัวใจก็ยิ่งปวดหนึบ
ยิ่เห็นว่าอีกฝ่ายที่เขาเผลอเป็นห่วงพุ่งตัวไปรับบาดแผลแทนใครหัวใจก็ยิ่งปวดหนึบ
รอยยิ้มที่ได้เห็น...ก่อนที่จะร่วงหล่น
ถึงอย่างนั้น...ถึงรู้ว่าอาจจะไม่ใช่คนสำคัญอีกต่อไปแล้วแต่ก็เผลอวิ่งออกไปหาจากพุ่มไม้ที่ซุ่มอยู่
"เบียคุรันซัง!" คิดเข้าข้างตัวเองว่าเห็นร่างนั้นยิ้มกว้างขึ้นกับเสียงเรียกของเขา ทั้ง ๆ ที่มีปีกแต่ก็กลับใช้การไม่ได้ เบียคุรันซังร่วงหล่นมาจากท้องฟ้าและโชอิจิที่วิ่งออกไป คิดว่าจะไปรับไม่ให้ต้องกระแทกพื้นโดยไม่สนใจหลักของแรงสักนิดว่าตัวจิ๋ว ๆ อย่างเขากับคนที่กำลังร่วงลงมาด้วยน้ำหนักไม่ใช่น้อยบวกแรงตกไปอีกแล้วโชอิจิจะไปรับอีท่าไหน....
"อ่ะ อุ๊บ!"
"ตุ่บ!!"
.............
อยากบอกว่าโชอิจิรับเบียคุรันซังได้โรแมนติกที่สุด เท้าเจ้ากรรมที่กำลังวิ่งไม่ดูทางสะดุดก้อนหินหน้าทิ่มเสียก่อน หลังจากนั้นเบียคุรันซังที่กำลังร่วงลงมาก็หล่นตุ้บกระแทกพื้นตรงหน้าคลุกฝุ่นอยู่เหมือนกัน....
อยากบอกว่าโชอิจิรับเบียคุรันซังได้โรแมนติกที่สุด เท้าเจ้ากรรมที่กำลังวิ่งไม่ดูทางสะดุดก้อนหินหน้าทิ่มเสียก่อน หลังจากนั้นเบียคุรันซังที่กำลังร่วงลงมาก็หล่นตุ้บกระแทกพื้นตรงหน้าคลุกฝุ่นอยู่เหมือนกัน....
เอ๊า โรแมนติกป่ะล่ะ ถ้านายเจ็บเราก็เจ็บ โรแมนติกที่สุด
ร่างเล็กพอลุกขึ้นได้ก็รีบวิ่งตื๋อไปหาคนที่ยังนอนอยู่กับพื้น...
อีกครั้งแล้วที่โชอิจิต้องมองคนคนนี้โดนทำร้ายต่อหน้า....แม้ครั้งที่แล้วที่เคยเห็นอาจจะเป็นแค่ความทรงจำแต่ใช่ว่าภาพของความทรงจำจะไม่ทำให้รู้สึกเจ็บ.....
"เบียคุรันซัง.....เป็นไงมั่งครับ?"
"โชจังหน้าตลกจัง" เสียงของเบียคุรันซังไม่เหมือนปกติแต่ก็ยังยิ้มแล้วเอ่ยแซว ...ไม่ขำนะ
" เจ็บมั้ย...?"
"เห็นหน้าโชจังก็หายแล้ว....." เพราะคำพูดแบบนี้ก็เลยไม่รู้ว่าควรจะสงสาร เจ็บไปด้วยหรือว่าจะโกรธดี เจ็บ...เพราะคนอื่น ถูกทำร้าย...เพราะคนอื่น... ไม่รู้ว่าเบียคุรันซังกำลังไล่ตามอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ไม่ใช่โชอิจิอีกต่อไป
มือเอื้อมไปประคองใบหน้าขึ้นมาวางไว้กับตักเพื่อดูบาดแผล แต่เบียคุรันซังก็ยังยิ้มระรื่นอยู่.... มาโซป่าวเนี่ย?
"ดื้ออีกแล้วนะ บอกให้อยู่ในบ้านจะออกมาทำไม"
"อ้าว...." โชอิจิเหวอเล็กน้อยเมื่ออยู่ ๆ เบียคุรันก็ทำเสียงโหดใส่ "ถ้าไม่ออกมาแล้วคนบางคนที่ร่วงมาเดี้ยงอยู่ตรงนี้จะมีใครมาแลมั้ล่ะครับ?!"
"หึ" เพราะติดโมโหก็เลยขึ้นเสียงใส่ แต่เบียคุรันซังดันหัวเราะซะงั้น "ห่วงฉันสินะ....."
...อยากจะตอบว่าใช่ อยากจะบอกว่าห่วง....อยากจะบอกว่าเลิกเอาตัวเองไปเสี่ยงได้แล้ว แต่โชอิจิก็พูดไม่ออกสักคำ
พูดไม่ได้เลย...
พูดไม่ได้เลย...
สถานะที่เขาเป็นอะไรก็ไม่รู้อยู่ตอนนี้....พูดอะไรไม่ได้สักอย่าง...
ทุกอย่างเปลี่ยนไปจากความทรงจำ หรือความทรงจำนั้นที่เขาเป็นคนเคียงข้างเบียคุรันซังจะไม่มีวันมาถึงในเมื่ออนาคตได้เปลี่ยนไปแล้ว
โชอิจิโน้มตัวลงซบหน้ากับเสื้อของเบียคุรัน เสื้อที่เปรอะเปื้อนไปหมดแต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจเลย
ทุกอย่างเปลี่ยนไปจากความทรงจำ หรือความทรงจำนั้นที่เขาเป็นคนเคียงข้างเบียคุรันซังจะไม่มีวันมาถึงในเมื่ออนาคตได้เปลี่ยนไปแล้ว
โชอิจิโน้มตัวลงซบหน้ากับเสื้อของเบียคุรัน เสื้อที่เปรอะเปื้อนไปหมดแต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจเลย
พูดคำที่เบียคุรันซังจะไม่มีทางได้ยิน....
"ห่วงสิครับ...."
END
- ลงฟิคเป็นว่าเล่น กลัวจะเบื่อกันจังเลย >/\<
- มีแพลนว่าจะรวมเล่มฟิคจริงจัง จะมีใครสนใจสักกี่คนมั้ยอ่ะ? >< ไม่มีก็คงเหวอออ
- เมไจเอนทรี่ที่แล้วมีหลังไมค์มาจองไว้แล้วจ้า ขอบคุณมากที่สนใจ ถ้ามีอะไรเปลี่ยนแปลงแล้วจะบอกแล้วกันเนาะ
